ৰাত্তিক কুনোদিন মনে হছিল সমুদ্ৰেৰ মতো ।
আজি ঐ ৰাত্তি নাই ।
হয়তো এলাও কাৰো হৃদয়েৰ পাশত আছে ঐ-ৰাত্তিৰ মানে ।
মোৰ ঐ-মন নাই
যেই-মন সমুদ্ৰ হোবাৰ পায় ।
একবাৰ সৰিয়া গেইলে মন
ঐ সৰা ফুল কুড়াবাৰ নাই অবসৰ;
তখন প্ৰখৰ সূর্য জীবনেৰ মুখেৰ উপৰাত
তখন ৰাত্তিৰ ছায়া জীবনেৰ আয়ুৰ উপৰাত
জীবন তখন খালি পৃথিবীৰ আহ্নিক জীবন ।
------------------------
উর্বশী
মূলঃ সমৰ সেন
তুই কি আসবি আমাৰ মধ্যবিত্ত ৰক্তত
দিগন্তত দুৰন্ত মেঘেৰ মতো!
কিম্বা আমাৰ ম্লান জীবনত তুই কি আসবি
হে ক্লান্ত উর্বশী,
চিত্তৰঞ্জন সেবাসদনত যেমনবিষণ্ণমুখে
উর্বৰ চেংৰীগুলা আসে
কতো অতৃপ্ত ৰাত্তিৰ ক্ষুধাৰ ক্লান্তি,
কতো দীর্ঘশ্বাস,
কতো সবুজ সকল তিক্ত ৰাত্তিৰ মতো,
আৰ কতো দিন !
------------------------
